Frank at bijna nooit met ons mee. Terwijl er toch een lijst was waarop je je kon inschrijven, de kosten eerlijk werden verrekend en heel erg smerig eten over het balkon werd weggegooid. Maar toch at ’ie niet vaak met ons mee. Dan kwam hij met zijn eigen prei, paprika, ui en pasta aanzetten. In zijn eigen pan kookte hij de heerlijkste happen. Terwijl onze kok van de dag nog boodschappen aan het doen was, begon Frank al te koken. En het water liep ons dan altijd in de mond, voornamelijk omdat we uitgehongerd waren en wisten dan wij nog lang moesten wachten op onze pasta. Frank dronk ook bijna nooit met ons mee. En in ieder geval niet meer dan drie biertjes, dat is wel genoeg voor Frank. Een keer tijdens het spelen van Risk heeft hij echt meegedaan en dat heeft hij geweten. Als een groot voorstander van onze huisborrelavond was hij maandelijks van de partij bij onze drinkgelagen. Die huisborrelavonden waren geheel vrijwillig. Je mocht zelf kiezen of je mee ging. Maar de rekening werd wel hoofdelijk over alle bewoners omgeslagen. Dus waarom zou je niet meegaan als je toch moest betalen. Frank is ook de bedenker geweest van onze eigen elfstedentocht. Je begint in Delft met het drinken van een biertje. Dan drink je ook een biertje in Den Haag, Gouda, Utrecht, Amersfoort, Zwolle, Meppel, Hoogeveen, Assen en Haren. In Groningen eindigt de tocht, daar ga je feesten tot de eerste trein weer terug gaat naar Delft. O, wat hadden we het zwaar toen we een uur in Haren moesten wachten op de laatste trein naar Groningen (1.30) maar wat hadden we een mazzel dat er zo laat nog een trein reed en dat we niet de hele nacht op het station van Haren moesten doorbrengen. Een waanzinnig plan van Frank. Nu doet Frank altijd met ons mee en nog altijd bedenkt hij nog altijd de geweldigste ideeën. Hij organiseert de beste oude-mannen reünie weekenden, de heerlijkste kerstdiners. Zijn management stijl blinkt uit in stellige instructies aan ons allen. Hij vindt het gewoon prettig als alles gaat zoals hij wil. Tijdens alle uitstapjes zorgt Frank dan ook voor het eten. Als het even kan kookt hij nog altijd zelf. Maar gelukkig mogen we nu wel mee eten. |

