Jos is vooral bekend vanwege zijn u-bocht. Natuurlijk herkent iedereen hem ook meteen aan zijn bos met heel veel dik zwart haar, zijn blauwe badjas waarin hij altijd na 11 uur ’s ochtends verscheen met een welgemeend ‘moge’, zijn hockeysticks, zijn liefde voor Truffel en zijn bruine weekend tas. Maar zijn u-bocht vertelt je wie Jos echt is.

Jos heeft het meest van ons gestudeerd. Zowel wat tijd betreft als het aantal verschillende studies is er geen vergelijk. En dat moet dan ook wel de belangrijkste reden zijn voor zijn debateertalent. Want ga met Jos geen discussie aan, die verlies je altijd. En dreig je die discussie toch te winnen, dan duikt Jos altijd in een u-bocht. Zo’n u-bocht is heel eenvoudig als je hem doorhebt. Heb je niet in de gaten wat er gebeurt, dan ga je hard onderuit. Het zit zo. Jos beweert eerst A en jij B. Maar opeens merk je dat Jos jouw argumenten gebruikt, begrijp je niets meer van het gesprek, voel je je een sukkel en ben je de weg kwijt. Dan is Jos namelijk overtuigd geraakt van zijn eigen ongelijk en beweert hij B. Inclusief jouw argumenten en stelligheid. Je bent het dan volledig met elkaar eens en Jos vindt je een dommerd omdat je ooit anders dan B hebt kunnen denken.

Pas veel later ontdekte ik dat in Amerika een u-turn in het verkeer heel gebruikelijk is. Er zijn zelfs verkeersborden waarop staat dat een u-turn soms niet is toegestaan. Hadden wij vroeger maar zo’n bord gehad. Dan hadden we Jos het gebruik van zijn u–bocht kunnen verbieden. Als we tenminste hadden gemerkt dat we erin waren getrapt.