In 1989 had de  toenmalige SDSH een bungalowpark van blokken wooncontainers in Tanthof, tussen de Sandinoweg en de Amazoneweg.  Deze wooncontainers waren bedoeld als tijdelijk onderkomen voor huurders van de SDSH van wie de woning gerenoveerd werd.  Maar er was capaciteit over, zodat er ook studenten geplaatst werden die op de wachtlijst voor een kamer stonden.

Ons blok was het meest oostelijke blok.  Het stond dwars tussen de Sandinoweg en de Amazoneweg.  In een aantal van die dwarse blokken was er halverwege een tussenschot, zodat de kamers aan de Sandinoweg en de kamers aan de Amazoneweg van elkaar gescheiden waren.  In ons blok ontbrak het tussenschot, zodat het een studentenhuis met elf kamers, twee badkamers en twee keukens was.

De kamers van ons blok werden gevuld  met studenten die willekeurig van de wachtlijst geplukt waren.  In de loop van de tijd ging er wel eens iemand weg, en dan werd er een nieuwe bewoner geplaatst.  Zo waren er aan de Sandinoweg (in willekeurige volgorde) Jos, Frans, Else, Jeroen, Martin en Berend.  En aan de Amazoneweg waren er Willem, Marc Hein, Orrie, Frank, Arthur, Lee, Alex, Pascal, Herwin, Ricardo, de Andere Surinamer en Piet Hein.  Ben ik niemand vergeten?

Wij hadden het geluk dat ons blok het laatste blok was.  Daardoor hadden we naast ons blok een groot grasveld, dat prima geschikt was om te volleyballen of te voetballen.  Of om een circus op te zetten.  Op een avond werden we opgeschrikt door dieselmotoren vlak naast ons blok.  Dat was dus circus Bongo dat op ons sportveldje kwam staan!  Inclusief een twee dagen geleden geboren baby-kameel.