Op een kwade dag, ergens in de vakantieperiode van 2001, kregen we een brief van de SDSH.  Ze gingen ons bungalowpark opheffen!  En we moesten er al in december uit!  We zouden elk een individueel aanbod voor vervangende woonruimte krijgen.  Maar de harde kern van vijf mannen (Jos, Frans, Martin, Frank en Alex) wilde graag bij elkaar blijven wonen.  We gingen keihard de confrontatie aan met de SDSH.  We wisten namelijk dat de SDSH ons heel graag voor het einde van het jaar weg wilde hebben.  Maar we hadden een huurcontract dat een half jaar langer doorliep!  Dus uiteindelijk delfde de SDSH het onderspit.  De harde kern kreeg een blok in de Gimmie Shelter toegewezen.

De Gimmie Shelter was voor ons niet echt een bouwkundige vooruitgang.  Het was ook een bungalowpark van wooncontainers.  Op het bewonersvlak was het ook niet een stap vooruit.  De blokken van de Gimmie Shelter hadden namelijk acht kamers, en onze harde kern bestond uit maar vijf personen.  Toevallig had de SDSH een blok waar nog maar één persoon woonde - Sharam.  De andere twee kamers werden gevuld met twee andere Sandino's of Amazolo's: Arthur en Rogier.

Vorige: Prehistorie, volgende: Wonen in Kot Eenboo